Tag: Rouw
-
Parels
Vandaag dwarrelen herinneringen als sneeuwvlokken naar beneden, ik merk ze dan weer op en het andere moment gaan ze langs me heen. Na een tijdje voelt mijn gezicht koud aan door de vele sneeuwvlokken die me raakten en lijkt het of ik me bewust word van de herinneringen. Het is alsof een lijn naar verleden…
-
Geesten
Sommige geesten uit het verleden kunnen na bijna 30 jaar nog steeds opduiken, soms vermengen ze met spoken uit een recenter verleden.Vanavond gaf je aan om even met je zus mee te fietsen, die met haar scootmobiel hier was. Later op de avond betrapte ik mijzelf op onrust, er spookten talloze herinneringen door mijn hoofd.…
-
Mijn kern, mijn pijn
De afgelopen weken leek het of ik in een soort stilte beland was, ergens leek het op een stilte voor de storm en toch ook weer niet. Ik was me ervan bewust dat de eerste dagen dat jij in de kliniek zou zijn bij mij een terugval zou komen. Dat klopte, deze duurde niet slechts…
-
De weg naar licht
Als moeder van een verslaafd kind wil je niets liever dan dat je kind de weg naar zijn eigen licht kan vinden. Dit kunstwerk maakte ik lang geleden, destijds niet met een specifiek gevoel. Ik creëer wel vaker puur op intuïtie.Vanavond was ik, nog altijd gefrustreerd omdat ik het niet kan terug vinden, op zoek…
-
Ietsje lichter
Wanneer jouw weekend er weer op zit en je bent vertrokken overvalt een enorme moeheid me. Ik val als een blok in slaap voor twee uur, diezelfde avond worstel ik met zoveel emoties en het gevoel van compleet leeggezogen zijn. Ik vraag me af of ik ooit bij dat rustigere gevoel ga komen. En dan…
-
Onzichtbare moker
Een onzichtbare moker heeft me geraakt, ik wist eigenlijk wel dat deze er aan zat te komen, maar nu het een feit is en ik me door deze enorme moe(deloos)heid heen aan het worstelen ben is het behoorlijk pittig. Ik pas alle clichés toe, goed voor mijzelf zorgen, niets ‘moeten’, het van moment tot moment…
-
Oud Zeer
Al een aantal dagen jeuken de geïrriteerde randjes van oude wonden. Ik twijfel, wil ik er over schrijven, wil ik dat hier ook delen, of wil ik die deuren gewoon gesloten houden. Er zijn overlappingen die meer dan pijnlijk zijn, gedrag in mijn zoon dat me herinnert aan de pijn van gebeurtenissen die ik met…
-
Wond op Wond
Het is alweer een paar weken geleden dat ik mijzelf ertoe kon zetten om te schrijven. Het is niet dat er geen woorden zijn, in mijn hoofd schrijf ik voortdurend maar de woorden dwalen en vormen geen geheel. Mijn leven voelt alsof het geen geheel vormt en dat maakt me kwetsbaar, en schrijven vanuit déze…
-
Gekleurde herinneringen
Herinneringen zijn gekleurd, de kleuren van jouw gedrag domineren veel van mijn herinneringen. Momenten die me dierbaar zijn, zoals de bijzondere vakantie met ons gezin en oma. De oma waar jij nadat ze een zwaar verkeersongeval overleefde, waarbij jouw opa (en mijn vader) om het leven kwam, zo’n bijzondere band mee hebt opgebouwd. Ze wilde…
-
Ruimte nodig
Wanneer een nieuwe mogelijkheid voor behandeling meer en meer zeker lijkt te worden bespeur ik een enorm gevoel van verdriet in mij. In een oogwenk zie ik alles voorbij flitsen wat er aan therapieën is geweest, de vele intake gesprekken, telkens weer dat proces dat van jou volledige openheid en eerlijkheid nodig heeft. Bij de…
-
Zwaarte grijpt me
De zwaarte grijpt me, trekt me omlaag, gijzelt me.Net als jij me gijzelt, met aanwezig zijn zonder deel te nemen. Leunen zonder te geven.De zwaarte duwt me kopje onder. Ik hap naar adem, zoekend naar verse lucht.Ik speur de horizon naar een lichtpuntje, niets dan donkere wolken dat het zicht kleurt.De zwaarte verlamt me, ik…
-
Reflectie
In een leven lang schrijven heb ik van tijd tot tijd gewerkt aan reflectie en het verkrijgen van (zelf)inzicht. Moeilijke en persoonlijke onderwerpen werden nooit geschuwd, ik durfde mij kwetsbaar op te stellen in mijn schrijfsels. Ik had er niet veel moeite mee mijn diepste gevoelens online te publiceren, er leefde een sterke overtuiging in…