Tag: Zelfreflectie
-
In dit niemandsland
In verbinding blijven, met mijzelf, mijn verlangens maar ook mijn eigenheid. Het voelt al langer als een strijd waar ik te moe voor ben. Ik wil echter ook niet loslaten, want loslaten voelt als opgeven. Dus sta ik mijzelf toe om te dwalen in dit stukje niemandsland. Waar ik niet compleet los ben van mijzelf…
-
Zichtbaar maken
Een mooie mailwisseling leidde me naar een oud schrijfsel van mijzelf dat ik wilde delen. Vervolgens bladerde ik door enkele oudere blogs, tot ik stuitte op een blog waarin ik schreef dat ik me realiseerde in de ‘freeze’ stand te zijn gegaan en daarom niet meer schreef.Al maanden schrijf ik niet, het is niet dat…
-
Wachten tot de mist optrekt
DwaalDwalendVerdwaald De woorden blijven zoemen door mijn hoofd. De ironie is dat ik niet verdwaald ben, dwalend misschien wel en ja…ik dwaal. Op momenten als deze is dat een heel hevig iets, mijn geest dwaalt, mijn gevoel dwaalt. Ze fluisteren, ze schreeuwen woordeloos. ‘Waar ben je, ik mis je’. Ik weet waar je bent, ik…
-
Tussen donderwolken en stilte
De week familie vakantie zit er weer op. Het was een hectische week, misschien was één van de grootste uitdagingen voor mijzelf wel om te zorgen voor voldoende rust- en zenmomentjes voor mijzelf. Gelukkig heb ik een trouwe metgezet die graag met mij mee gaat wandelen, hij laat mij lekker dwalen in mijn gedachten en…
-
De kracht van verbinding
Van mijn plan om een paar dagen vrij te nemen en op pad te gaan met camera is niets terecht gekomen, mijn lichaam en vermoeidheidsklachten maakten dat ik weinig anders kon dan mijn bubbel heel klein maken en extra goed op mijzelf te ketten.Wél heb ik op mijn gemak gerommeld in de tuin om daar…
-
Vervagend
Inmiddels blog ik meer dan 24 jaar, in die tijd heb ik periodes gekend waarin ik veel schreef en periodes dat ik gematigd schreef. De rode draad was toch overduidelijk wel het schrijven. Mijn blog(s) voelde als mijn veilige plekje, ik kon me uiten zonder bang te zijn dat ik iemand zou kwetsen. In tijd…
-
Mijn Valentijnsdag
Toen ik opgroeide was Valentijnsdag geen groots iets, het was nog niet ‘ontdekt’ door de marketing experts die van alles proberen een verdienmodel te maken.Voor mij was het wél een groots iets, het was mijn verjaardag. In een klein gezin dat weinig te besteden had werd dat liefdevol gevierd, bezoek op mijn verjaardag was een…
-
De laagjes van rouw
Rouw kent een eigen beweging, geen enkel rouwproces is te vergelijken met dat waar een ander doorgaat. Mijn eigen rouwprocessen ben ik in de loop der tijd gaan herkennen. Bepaalde gevoelens vertellen me dat ik bezig ben om een specifieke rouw opnieuw vast te houden, te bekijken, met de inzichten en ervaringen van nu. Rouw…
-
Dwalen en losse uiteindjes
Eerder op de avond zocht ik naar woorden om wat ik voel en waarneem (in mijn gevoel) te beschrijven. Alsof ik meegezogen wordt in een wervelwind, ik probeer me staande te houden terwijl de wind me van mijn plek probeert te krijgen. Mijn hoofd had moeite met stilte (en rust) vinden, gelukkig weet ik wat daarin…
-
De dans richting een einde
Dan danst de tijd richting een eindeDe beweging vertraagt tot deze tot stilstand komt. Deze zinnen doken vandaag al een paar keer in mijn hoofd op. Ik kon er geen gedicht mee maken, mijn enorme moeheid, vele emoties, van afgelopen weken en maanden, fragmenten oude rouw en nieuwe rouw. Afscheid nemen en loslaten. Ze maken…
-
Verder losmaken
Soms kijk ik bewust een film waarvan ik weet dat het oude wonden raken kan. Vanavond keek ik naar It ends with us.Zelfs al ben ik voorbereid omdat ik er bewust voor kies een film te kijken waar geweld binnen ene relatie, evenals geweld binnen een gezin, voorkomt dan nog kan het me op een…
-
Losbreken uit de verlamming
Het is maanden geleden dat ik hier iets gepubliceerd heb, op een bepaalde manier voel ik mij lamgelegd door een vreemde combinatie van innerlijke stormen en stilte. Er waren momenten dat ik wilde schrijven, en wanneer ik er dan voor ging zitten dan voelde ik me lamgeslagen. Nu ik een poging waag om de draad…