Anderhalf jaar geleden overleed een goede vriend, ik nam een dubieuze plek in zijn leven in. In zijn omgeving kende niemand mij, dat hij overleden was hoorde ik een maand na zijn dood omdat mijn dochter het op facebook had gezien (ik ben die Facebookloze moeder). In de meer dan 20 jaren dat ik hem…
Tag: Zelfreflectie
Tranen door mijn glimlach
Morgen gaan we met vakantie. In gedachten kijk ik naar de plek die ik achterlaat, alsof ik deze door de ogen zie van mijn dierbaren die hier komen als ik er niet meer ben. Net zoals ik jaren geleden deed. Sinds de dood van mijn vader (die verongelukte met de motor) is er altijd dat…
Diverse rouw
Tijd lijkt te roven, de laatste keer dat ik schreef was 18 juli. Inmiddels zijn we bijna een maand verder. Een maand met ups en downs, een enorme strijd met mijn lichaam en hevige pijnen, een zoeken naar balans in dingen die veranderd zijn in mijn leven.Vorig jaar rond deze tijd leefde ik toe naar…
Impact van zoveel
Lang geleden heb ik eens, behoorlijk gefrustreerd, gezegd dat ik zou willen dat ik een usb stick in mijn hoofd kon stoppen om zo de teksten die in mijn hoofd ontstaan en dwalen op te slaan. Momenteel spelen er zoveel onderwerpen in mijn hoofd waarover ik wil schrijven: Misschien helpt het me om ze zo…
Eenzaam in verbinding
Mijn angst reik ik je in kwetsbare eerlijkheid.Ze glijdt van je af.Stilte is het enige delen dat verbindt. In ons samen zijn voel ik alleenzaamheid, een vlijmscherpe eenzaamheid.Zwijgend wandelen we voort.Steeds vaker uit ik mij niet meer.Steeds vaker spreek ik de woorden slechts nog in mijn gedachten.De zeldzame keren dat ik de moed vind mij…
Patronen
Vanavond belde mijn zoon me, hij zat met zichzelf omhoog, voelde zich alleen en wilde eigenlijk er even uit zijn. Ik herkende mijn eigen patroon, hij deelt een probleem (wat vaak ook wel voelt als bij mij droppen) en ik neig ernaar het op te willen lossen. Wanneer kinderen klein zijn dan is het logisch…
Maalstroom
In de maalstroom van leven gebeurt veel, veel dat me bezighoudt, veel dat me raakt. Mooie dingen die ik mee mag maken, confronterende spiegels die ik tegenkom. Het lukt me niet om te schrijven, al ben ik niet echt iemand van chronische volgorde van schrijfsels ik betrap mijzelf erop dat ik in mijn hoofd nog…
We weten het nu wel
Onlangs schreef ik op een ander platform over mijn proces in het mijn weg vinden met de veranderingen in mijn partner na een herseninfarct. Ook hier heb ik daar al eens over geschreven, het stemt me verdrietig, het confronteert me met gemis en het maakt me eenzaam. De plek waar ik schreef ervaar ik doorgaans…
Een warm bad
Dit weekend waren Lief en ik een weekendje weg. Het eerste weekend zonder rekening te hoeven houden met een verslaafde zoon op het thuisfront. Geen onderbrekingen tijdens ons weekendje, geen stress telefoontjes, geen paniek aanvallen met schizofrene gedragingen die ik vanaf afstand moest zien op te vangen. Geen boze appjes omdat ik een eigen leven…
Ontelbare keren
Al wandelend met de hond overspoelt een gevoel van diep verdriet me, ik zie mijzelf in gedachten ontelbare keren in mijn leven in de avonduren wandelen terwijl ik verdrietig ben. Natuurlijk zijn er ook talloze, eveneens ontelbare, momenten waarin ik me prettig voel. Vanavond echter lijkt het of al die momenten zich manifesteren in dit…
Oneindigheid
Gevoelens
dwalen
In onbestendigheid.
Voelspriet op scherp
Soms gaan mijn voelsprieten op scherp, zelden blijkt dit onterecht heeft ervaring laten zien.Een reactie vandaag op een eerder geschreven tekst van mij zette de voelsprieten op scherp, natuurlijk is het mogelijk dat iemand van mening is dat mijn manier van schrijven over mijn ervaring met mensen met narcistisch en toxische gedragingen niet zou mogen…
