Lang geleden heb ik eens, behoorlijk gefrustreerd, gezegd dat ik zou willen dat ik een usb stick in mijn hoofd kon stoppen om zo de teksten die in mijn hoofd ontstaan en dwalen op te slaan. Momenteel spelen er zoveel onderwerpen in mijn hoofd waarover ik wil schrijven:
- De zeer complexe band met mijn moeder
- Mijn oud zeer in mijn relatie
- Mijn partner die veranderd is door een herseninfarct en ook bezig is met zijn trauma’s verwerken
- De strijd van mijn dochter en wat het met mij doet
- De strijd van mijn zoon en wat het met mij doet
- Moeder zijn van kinderen die beiden worstelen met depressie en suïcidale gedachten
- Patronen van mijn ex verslaafde zoon die onrust veroorzaken in mij
Misschien helpt het me om ze zo eens te benoemen. Vanavond in de auto was ik alleen met mijn gedachten. Ik keek vanaf een afstand en realiseerde me dat het echt wel veel is, dit keer niet zozeer hoeveel ballen ik in de lucht moet zien te houden maar veel in de zin van impact die het op mij heeft. Alle onderwerpen die ik hierboven heb genoemd hebben impact op mij, ik weet dat het me helpt om erover te schrijven, evenals erover praten wat ik ook doe.
Schrijven is voor mij de puurste uitlaatklep. Ook al deel ik mijn gedachten online, wanneer ik schrijf ben ik mij niet bewust van het feit dat mijn woorden door anderen gelezen zouden kunnen worden. Dan stromen de gedachten en vormen woorden die ik aan het witte scherm toevertrouw.
