Soms zijn herinneringen zoet en pijnlijk. Ik heb een kleine verzameling foto’s in mijn archief staan, gemaakt in het mooie oude dorpje Tübingen. Nooit heb ik deze ergens geplaatst of gedeeld. Het bezoek aan het dorp was een soort ‘verplicht ontspannen’ in een periode van mijn leven waarin dat amper mogelijk was. Ik keek net…
Tag: Zelfheling
De kracht van verbinding
Van mijn plan om een paar dagen vrij te nemen en op pad te gaan met camera is niets terecht gekomen, mijn lichaam en vermoeidheidsklachten maakten dat ik weinig anders kon dan mijn bubbel heel klein maken en extra goed op mijzelf te ketten.Wél heb ik op mijn gemak gerommeld in de tuin om daar…
Ze beweegt een zacht dwalen
Ze beweegt een zacht dwalen
Langs stilstaan en verdwalen
Verdrietig is haar bewegen
Terwijl ze probeert te behagen.
De laagjes van rouw
Rouw kent een eigen beweging, geen enkel rouwproces is te vergelijken met dat waar een ander doorgaat. Mijn eigen rouwprocessen ben ik in de loop der tijd gaan herkennen. Bepaalde gevoelens vertellen me dat ik bezig ben om een specifieke rouw opnieuw vast te houden, te bekijken, met de inzichten en ervaringen van nu. Rouw…
Dwalen en losse uiteindjes
Eerder op de avond zocht ik naar woorden om wat ik voel en waarneem (in mijn gevoel) te beschrijven. Alsof ik meegezogen wordt in een wervelwind, ik probeer me staande te houden terwijl de wind me van mijn plek probeert te krijgen. Mijn hoofd had moeite met stilte (en rust) vinden, gelukkig weet ik wat daarin…
Schittering in de luwte
SomsReiken woordenNiets aan. SomsLigt koesteringIn de stilte. SomsSchittert warmteIn de luwte. SomsReikt de horizonOneindig ver.~ 2022 Temidden van de onrust in mijn leven koester ik mij in de warmte en rust van de momenten van stilte. Het werkt helend en het is noodzakelijk.Aan schrijven kom ik niet toe, het komt er op neer dat ik…
Klein veilig huisje
Al eerder bouwde ik een klein heilig huisje, heilig en veilig voor mijzelf, voor mijn gedachten en mijn gevoelens. Het huisje werd ontdekt, er werd geblazen, aan het hout getrokken, het huisje werd verwoest. Er werd mij geen veilige plek gegund, ik moest zichtbaar en vooral te verwonden zijn. Ik moest het doelwit kunnen zijn…
Verward
Terwijl de storm verder raast is het alsof er meer overhoop gegooid wordt. Misschien is dit een goed iets, ik ben er nog niet uit. Het verward me, oude wonden worden geraakt, ik voel een paniek diep van binnen. Alsof iets me influistert dat er oude patronen herkend worden, terwijl het ook mogelijk is dat…
Maskers
Een gevolg van jarenlang leven in een onveilige omgeving (met een narcist) is dat ik mijzelf had aangeleerd om niets te laten zien. Ik kan met de mooiste glimlach verbergen dat er tal van emoties in mij leven. Sommigen zullen van mening zijn dat dit een geweldig sterke gave is, misschien. Maar voor mij is…
Onzichtbare moker
Een onzichtbare moker heeft me geraakt, ik wist eigenlijk wel dat deze er aan zat te komen, maar nu het een feit is en ik me door deze enorme moe(deloos)heid heen aan het worstelen ben is het behoorlijk pittig. Ik pas alle clichés toe, goed voor mijzelf zorgen, niets ‘moeten’, het van moment tot moment…
Oud Zeer
Al een aantal dagen jeuken de geïrriteerde randjes van oude wonden. Ik twijfel, wil ik er over schrijven, wil ik dat hier ook delen, of wil ik die deuren gewoon gesloten houden. Er zijn overlappingen die meer dan pijnlijk zijn, gedrag in mijn zoon dat me herinnert aan de pijn van gebeurtenissen die ik met…
Puin is snel geruimd
Al dagen voelde ik de storm naderen, een bekend en herkende trilling die zich soms even liet horen. Ik deed mijn best te negeren, wetend dat ik niet klaar was voor een volgende storm. Me in stilte terugtrekken was een prettige vlucht, terwijl om mij heen de lucht alsmaar donkerder werd waande ik mij op…
