Tag: Trauma
-
Klein veilig huisje
Al eerder bouwde ik een klein heilig huisje, heilig en veilig voor mijzelf, voor mijn gedachten en mijn gevoelens. Het huisje werd ontdekt, er werd geblazen, aan het hout getrokken, het huisje werd verwoest. Er werd mij geen veilige plek gegund, ik moest zichtbaar en vooral te verwonden zijn. Ik moest het doelwit kunnen zijn…
-
Sporen
Sporen van gebruikIk zie zeSporen van gebruikIk herken zeSporen van jouw gebruikIk wis ze. Kon ik de pijn maar net zo wissen, terugbrengen naar een blanco canvas dat nieuwe kleur mag opdoen.Ik kijk naar het canvas wat is volgeklad, donkere en harde kleuren overstemmen de zachte tinten. Die zachte kleuren die mijn innerlijke stem vormen.Een…
-
Rouwer dan rauw
En dan breekt eindelijk een klein stukje door van de immense pijn die ik voel. Het is nog maar aan de oppervlakte, dieper dan dit kan ik nu nog niet duiken. Het is een zwaar mengsel van jaren proberen, optimistisch zijn, hoop houden, hoop verliezen, vertrouwen tonen, vertrouwen dat beschadigde, grenzen stellen, grenzen die overschreden…
-
Verward
Terwijl de storm verder raast is het alsof er meer overhoop gegooid wordt. Misschien is dit een goed iets, ik ben er nog niet uit. Het verward me, oude wonden worden geraakt, ik voel een paniek diep van binnen. Alsof iets me influistert dat er oude patronen herkend worden, terwijl het ook mogelijk is dat…
-
Nieuwe Storm
Intuïtief had ik bij mijn vorige blog Vreemd Thuiskomen een afbeelding van een donkere lucht gekozen. Een aantal dagen later is me duidelijk geworden dat de zoveelste storm aan land gekomen is, het land dat is mijn leven, dat ben ik. De golven beuken hard tegen de kust, de wind slaat woest om zich heen.…
-
In mijn kracht staan
De week vakantie samen met zoon zit er bijna op. De laatste avond blik ik terug op deze heftige week. Hoe ik ben omgegaan met een nog in detox zijnde verslaafde, hoe ik keihard tegen alle emoties in mijzelf aan liep. De conflicten die ontstonden maar ook de momenten van open gesprekken, de twijfels en…
-
Emotieloos landschap
Verdwaald in een emotieloos landschap. Ik voel mij vervagen tot ik opga in de omgeving. Mijn kleuren verliezen aan kracht, mijn kracht verliest de sprankeling. Er is een storm, ik sluit deuren en ramen en negeer het harde bonken dat mijn huisje omver probeert te blazen. Er is een kilte, ik duik diep weg onder…
-
Omver geschopt
En dan is daar dat moment dat onvermijdelijk lijkt, dat niet als een verrassing komt en toch mij omver werpt. Wanneer ik in bed stapt mompelt echtgenoot dat hij een appje heeft gekregen van zoonlief, deze wil met ons praten. Mijn telefoon ligt beneden, ik heb de hele avond lekker in mijn eigen bubbel bewogen…
-
Maskers
Een gevolg van jarenlang leven in een onveilige omgeving (met een narcist) is dat ik mijzelf had aangeleerd om niets te laten zien. Ik kan met de mooiste glimlach verbergen dat er tal van emoties in mij leven. Sommigen zullen van mening zijn dat dit een geweldig sterke gave is, misschien. Maar voor mij is…
-
Limboland
Mijn vertrouwen brokkelt af, in rap tempo. Ik probeer het er te laten zijn, ik stap niet in een red modus, ik probeer weg te blijven van mijn boosheid.Alles in mij zegt dat je tegen je liegt, je kijkt me recht in mijn ogen aan en ik zie hoe je krampachtig probeert een neutrale blik…
-
Narcistisch bewogen
Een aantal jaar geleden (2018)schreef ik een gedicht, getiteld Narcistisch bewogen Gekleurd herinnerenzet de toon. Onbemind beminnenkoos kleur. Geluidloosraakte pijn. Onzichtbaarde pijlen. Narcistischbewogen. Onherkenbaarverloren. In 2016 belandde ik op de website Het Verdwenen Zelf, daar las ik zoveel verhalen die de mijne konden zijn. Het hielp me mijn laatste drempels te overwinnen en te schrijven…
-
De kunst onzichtbaar te worden
In 2016 belandde ik op de website Het Verdwenen Zelf, het was alsof ik tig keer mijn eigen verhaal, mijn verdriet en mijn pijn las. Uren heb ik er rondgedwaald. Het was of alle pijn uit het verleden (met een narcist) in één klap boven kwam drijven. Dagenlang hield het me bezig, dagen werden weken…