In jouw armen
Een stil bewegen
Ze reist naar pijn
En dieper verdriet
Om terug te keren
In jouw geborgenheid.

Sluiers grijs en zwart
Bewegen de muren
Innerlijk verward.

Onbemind beminnen
koos kleur.

Ze buigt
en breekt
ontelbare deeltjes
bewegen het licht.

We smeden
Banden van onbesproken
Gemis

Je jaagt het vuur in mijn diepste wezen.
Vlijmscherp haar klauwen
Grommend komt zij tot leven.

Intense gedachten, verdreven de kille eenzaamheid.
De connectie gevoeld, losgeraakt van de stille strijd.

Gedachten
niet gedeeld
verdrinken
ongedeeld.

Sla je donkerte om mij heen opdat ik vluchten kan
voor het licht. Ze poogt mijn tranen te drogen, haar warmte koestert
mijn gebroken vleugels die dromen van een nieuwe vlucht.

Eindeloos de schemering
van donkere tinten pijn.

Ze droeg de pijn
raasde stormen
toen ze me losliet.

Ik breek haar dwalen,
haar leiden,
volg haar talmen.