Het is alweer een paar weken geleden dat ik mijzelf ertoe kon zetten om te schrijven. Het is niet dat er geen woorden zijn, in mijn hoofd schrijf ik voortdurend maar de woorden dwalen en vormen geen geheel. Mijn leven voelt alsof het geen geheel vormt en dat maakt me kwetsbaar, en schrijven vanuit déze…
Tag: Zelfzorg
Ingehouden adem
Het voelt alsof ik dagenlang, of eigenlijk wekenlang mijn adem aan het inhouden ben. Ik loop op mijn tenen en doe het voorkomen alsof ik stelliger loslaat. Het is wel degelijk zo dat ik stelliger ben geworden in loslaten, jouw problemen zijn de jouwe, je mag ze delen, je mag je frustraties erover uiten maar…
Gebroken in het breken
Vorig jaar oktober knapte er iets in mij, de zoveelste leugen, de zoveelste belofte, de zoveelste teleurstelling maar vooral…de emotionele chantage die uitgespeeld werd was wat me brak.Er werd gedreigd, heel veel jaren kon ik woorden zien als hulzen die van mij afketste. Ze raakten me wel maar ze sloegen geen diepe wonden. Dit keer…
Sluipt onzichtbaar
In zorg dragen sluipt een onzichtbare vijand, met name in zorg dragen voor een verslaafd kind.Een aantal dagen geleden openbaarde de vijand zich, ontdeed zich van zijn camouflage en stond voor mij. Naakt en kwetsbaar, de vijand bleek mijn bondgenoot te zijn en wilde niet langer weggezet worden als vijand. Zorg dragen mag dan een…
Wervelstormen en rust
Na een drukke dag waarbij ik ook nog eens een enorme strijd met de chronische moeheid moest voeren, of eigenlijk ik mijn dag niet in kon richten zoals voor mijn lichaam het best was geweest, merk ik in de avond uren dat de overprikkeling toeneemt.Een hoofdpijn die komt en gaat speelt me al uren parten,…
