De week familie vakantie zit er weer op. Het was een hectische week, misschien was één van de grootste uitdagingen voor mijzelf wel om te zorgen voor voldoende rust- en zenmomentjes voor mijzelf. Gelukkig heb ik een trouwe metgezet die graag met mij mee gaat wandelen, hij laat mij lekker dwalen in mijn gedachten en…
Tag: Zelfzorg
Dal van Rouw
Ergens was ik me al weken, denk zelfs maanden, bewust van de naderende storm. Nu deze aan land gekomen is heeft het me niet omver geblazen maar wel weggejaagd. Ik kies voor zelfbehoud, wat niet de eerste keer is in de relatie met mijn zoon. Het gaat gepaard met een diepe en doffe pijn, gister…
Uit Balans
Er is een enorm sterke moeheid die me voortdurend omlaag trekt. Ergens weet ik wel waardoor dit komt, de afgelopen weken heb ik veel van mijzelf gevraagd wat vooral nodig was in het zorgen voor anderen. Dat doe ik met heel veel liefde en toewijding, de dag na kerst had ik het gevoel alsof het…
Eigen beweging
Deze beweging wil ik niet maken, dit is niet mijn beweging. Dit zijn niet mijn keuzes. Dit is niet wat ik voor jou wil. Ik gun jou de wereld en ik gun de wereld jou en wellicht ooit zullen mijn woorden landen bij je. Het voelt of ik door een onzichtbare hamer tegen de vlakte…
Patronen
Vanavond belde mijn zoon me, hij zat met zichzelf omhoog, voelde zich alleen en wilde eigenlijk er even uit zijn. Ik herkende mijn eigen patroon, hij deelt een probleem (wat vaak ook wel voelt als bij mij droppen) en ik neig ernaar het op te willen lossen. Wanneer kinderen klein zijn dan is het logisch…
Zware deken
Er ligt een onzichtbare deken op me, ik voel deze met elke beweging. Op een vreemde manier is de zwaarte ervan zelfs vertrouwd aan gaan voelen, ik was me eerlijk gezegd niet eens meer bewust van de zwaarte en het mee zeulen. Tot vanavond, een avondje bij dochter en schoonzoon (en diens ouders). Mijn zoon…
Innerlijke rust vinden
Tijd staat stil en raast gelijktijdig, ik schrijf in mijn hoofd de ene tekst na de ander maar in realiteit kan ik al sinds mijn laatste blog de rust niet vinden om te schrijven. Er is weer veel gebeurd, veel om te plaatsen en veel om een weg in te vinden. Nu zoon in een…
Echo van verwijt
Het blijft een lastige uitspraak voor me, hardop uitspreken dat mijn zoon dakloos is. Ergens weerklinkt de echo van verwijt richting mijzelf, terwijl ik weet vanuit mijn diepste kern dat het niet anders kon. De afgelopen weken waren voor hem een spiraal die zeer snel neerwaarts bewoog, voor hem is dat gekoppeld aan mijn besluit…
Mooie woorden
Nu zoon in een opvang voor daklozen verblijft voelen zijn bewegingen als een krampachtig vasthouden zoals iemand doet die aan het verdrinken is omdát er zoveel spartelende bewegingen gemaakt worden. Vanmiddag kwam de vraag of hij misschien twee of drie keer per week hier naartoe mag komen om te douchen. Een vraag die zo simpel…
Klein veilig huisje
Al eerder bouwde ik een klein heilig huisje, heilig en veilig voor mijzelf, voor mijn gedachten en mijn gevoelens. Het huisje werd ontdekt, er werd geblazen, aan het hout getrokken, het huisje werd verwoest. Er werd mij geen veilige plek gegund, ik moest zichtbaar en vooral te verwonden zijn. Ik moest het doelwit kunnen zijn…
Ietsje lichter
Wanneer jouw weekend er weer op zit en je bent vertrokken overvalt een enorme moeheid me. Ik val als een blok in slaap voor twee uur, diezelfde avond worstel ik met zoveel emoties en het gevoel van compleet leeggezogen zijn. Ik vraag me af of ik ooit bij dat rustigere gevoel ga komen. En dan…
Onzichtbare moker
Een onzichtbare moker heeft me geraakt, ik wist eigenlijk wel dat deze er aan zat te komen, maar nu het een feit is en ik me door deze enorme moe(deloos)heid heen aan het worstelen ben is het behoorlijk pittig. Ik pas alle clichés toe, goed voor mijzelf zorgen, niets ‘moeten’, het van moment tot moment…
