De spelonken van de vereenzaming beginnen vertrouwder aan te voelen, ik hoef niet voortdurend op de tast mijn weg te vinden. Een sprankje licht weet af en toe de spelonken te verlichten, soms zelfs licht deze dusdanig op dat ik zie dat de muren niet van steen maar van glas zijn.Aan de andere kant van…
Tag: Zelfreflectie
Talloze Ritten
De laatste tijd ben ik weer vaker aan het heen en weer rijden, manlief heeft een herseninfarct gehad, en onlangs was het of talloze ritten de revue passeerden. Ik realiseerde me dat ik al meer dan tien jaar aan het heen en weer rijden ben. Dat begon in 2011 toen mijn vader in het buitenland…
Schittering in de luwte
SomsReiken woordenNiets aan. SomsLigt koesteringIn de stilte. SomsSchittert warmteIn de luwte. SomsReikt de horizonOneindig ver.~ 2022 Temidden van de onrust in mijn leven koester ik mij in de warmte en rust van de momenten van stilte. Het werkt helend en het is noodzakelijk.Aan schrijven kom ik niet toe, het komt er op neer dat ik…
Innerlijke rust vinden
Tijd staat stil en raast gelijktijdig, ik schrijf in mijn hoofd de ene tekst na de ander maar in realiteit kan ik al sinds mijn laatste blog de rust niet vinden om te schrijven. Er is weer veel gebeurd, veel om te plaatsen en veel om een weg in te vinden. Nu zoon in een…
Star bewegen
Er is een beweging, star, pijnlijk, stroef en vol wonden die amper genezen zijn. Elke beweging lijkt een trigger te zijn, herinneringen aan pijnlijke momenten, woorden die als echo in mijn hoofd weerklinken. Spiegels om mij heen die me voortdurend reflecteren wat ik niet wil zien, dat ik aan het terugvallen ben in oude mechanismen…
Echo van verwijt
Het blijft een lastige uitspraak voor me, hardop uitspreken dat mijn zoon dakloos is. Ergens weerklinkt de echo van verwijt richting mijzelf, terwijl ik weet vanuit mijn diepste kern dat het niet anders kon. De afgelopen weken waren voor hem een spiraal die zeer snel neerwaarts bewoog, voor hem is dat gekoppeld aan mijn besluit…
Klein veilig huisje
Al eerder bouwde ik een klein heilig huisje, heilig en veilig voor mijzelf, voor mijn gedachten en mijn gevoelens. Het huisje werd ontdekt, er werd geblazen, aan het hout getrokken, het huisje werd verwoest. Er werd mij geen veilige plek gegund, ik moest zichtbaar en vooral te verwonden zijn. Ik moest het doelwit kunnen zijn…
Gemis
In de stilte voel ik het gemis. Gemis van wat niet was, Van wat niet mocht zijn, Van wat wat ooi, lang geleden, zo vanzelfsprekend was.De stilte weerkaatst mijn gedachten, nu de ruis van onrust verdwenen is kan ik stil staan bij wat ik denk, kan ik voelen wat ik voel. Echt voelen, zonder filter,…
Sprankelloos
Verdwaald in de vele emoties en gedachten lijk ik te zijn geland in een niemandsland. Om mij heen liggen de emoties verdriet, boosheid, eenzaamheid en onverschilligheid op me te loeren. Ook present zijn gedachten zoals ‘heb ik teveel verwachtingen?’, ‘mag ik geen verwachtingen van mijn partner hebben’? Eerder vanavond leek het er even op dat…
Verward
Terwijl de storm verder raast is het alsof er meer overhoop gegooid wordt. Misschien is dit een goed iets, ik ben er nog niet uit. Het verward me, oude wonden worden geraakt, ik voel een paniek diep van binnen. Alsof iets me influistert dat er oude patronen herkend worden, terwijl het ook mogelijk is dat…
Nieuwe Storm
Intuïtief had ik bij mijn vorige blog Vreemd Thuiskomen een afbeelding van een donkere lucht gekozen. Een aantal dagen later is me duidelijk geworden dat de zoveelste storm aan land gekomen is, het land dat is mijn leven, dat ben ik. De golven beuken hard tegen de kust, de wind slaat woest om zich heen….
Vreemd thuiskomen
Vanmiddag kwamen we thuis aan, ik merk dat ik van slag ben door de thuiskomst. Ik kan mijn vinger er niet op leggen maar ik voel aan alles dat ik op scherp sta. Zonder me negatief te uiten richting partner, hij straalde niet uit wat ik van hem gewend ben, op mijn vragen of er…
