Een tijd geleden sprak ik hardop ‘het lijkt wel alsof ik in dit leven moet leren omgaan met dierbaren die veranderen’, ik refereerde daarmee naar mijn moeder veranderd is door een ongeluk én door rouw. Het ongeluk heeft geleid tot NAH, het abrupte verlies van het leven en haar grote liefde hebben ook geleid tot…
Tag: Zelfreflectie
De kracht van verbinding
Van mijn plan om een paar dagen vrij te nemen en op pad te gaan met camera is niets terecht gekomen, mijn lichaam en vermoeidheidsklachten maakten dat ik weinig anders kon dan mijn bubbel heel klein maken en extra goed op mijzelf te ketten.Wél heb ik op mijn gemak gerommeld in de tuin om daar…
Vervagend
Inmiddels blog ik meer dan 24 jaar, in die tijd heb ik periodes gekend waarin ik veel schreef en periodes dat ik gematigd schreef. De rode draad was toch overduidelijk wel het schrijven. Mijn blog(s) voelde als mijn veilige plekje, ik kon me uiten zonder bang te zijn dat ik iemand zou kwetsen. In tijd…
Mijn Valentijnsdag
Toen ik opgroeide was Valentijnsdag geen groots iets, het was nog niet ‘ontdekt’ door de marketing experts die van alles proberen een verdienmodel te maken.Voor mij was het wél een groots iets, het was mijn verjaardag. In een klein gezin dat weinig te besteden had werd dat liefdevol gevierd, bezoek op mijn verjaardag was een…
Dwalen en losse uiteindjes
Eerder op de avond zocht ik naar woorden om wat ik voel en waarneem (in mijn gevoel) te beschrijven. Alsof ik meegezogen wordt in een wervelwind, ik probeer me staande te houden terwijl de wind me van mijn plek probeert te krijgen. Mijn hoofd had moeite met stilte (en rust) vinden, gelukkig weet ik wat daarin…
De dans richting een einde
Dan danst de tijd richting een eindeDe beweging vertraagt tot deze tot stilstand komt. Deze zinnen doken vandaag al een paar keer in mijn hoofd op. Ik kon er geen gedicht mee maken, mijn enorme moeheid, vele emoties, van afgelopen weken en maanden, fragmenten oude rouw en nieuwe rouw. Afscheid nemen en loslaten. Ze maken…
Nieuwe Paden
De laatste weken heb ik hard gewerkt aan dit blog. Enerzijds was ik bezig met het samenvoegen van de blogs die ik publiceerde op Vervaagde Kleuren en mijn begraafplaatsfotografie, maar ook wilde ik een deel van mijn oude gedichten hier delen. Inmiddels ben ik daar bijna mee klaar.Het was een bijzondere reis om langs de…
Deelgenoot
Onlangs was ik, naar aanleiding van een prettig gesprek, aan het nadenken over wat ik van mijn partner nodig heb. Het meest sterk kwam naar boven dat ik hem graag deelgenoot wil maken, van mijn denken, van mijn voelen, niet alleen van mijn dagdagelijkse dingen. Tijdens een mooie herfstwandeling glibberden hij en ik samen over…
Losbreken uit de verlamming
Het is maanden geleden dat ik hier iets gepubliceerd heb, op een bepaalde manier voel ik mij lamgelegd door een vreemde combinatie van innerlijke stormen en stilte. Er waren momenten dat ik wilde schrijven, en wanneer ik er dan voor ging zitten dan voelde ik me lamgeslagen. Nu ik een poging waag om de draad…
Bijzonder Kado
Na een gezellige avond gister samen met zoon en manlief waarbij we hebben genoten van mijn zelf geknutselde vier gangen menu en uiteraard elkaars gezelschap was vandaag een rommeldagje met boodschappen doen en voorbereidingen treffen voor de lunch die ik morgen bij mijn moeder verzorg. Waar dochter, zoon en schoonzoon ook aanwezig zullen zijn. Met…
Zoekend naar een weg
Telkens opnieuw weet ze me te grijpen, ik schud me los uit haar greep om enige tijd later te ontdekken dat ze me opnieuw in haar greep heeft. Een greep van verdriet, van gemis. Ik dacht de woorden ‘ik mis jou maar jij mist jou niet’.Hoe kan ik uitleggen hoe diep dit gemis snijdt? Het…
Stilte die niet zo voelt
Soms zijn er stiltes die niet als stilte voelen, ik hoor de echo van een schreeuw die ergens diep verscholen in mij geuit wordt. Ik kan de schreeuw het volume niet mee geven dat nodig is om gehoord te worden, het lukt me niet om woorden te verbinden aan het gevoel dat er achter schuil…
