12 jaar

TriggerwaarschuwingDeze tekst gaat over een fataal motorongeluk van een dierbare Vandaag is het twaalf jaar geleden dat mijn vader bij een motorongeluk in het buitenland om het leven kwam. Vandaag is ook een dag die een nieuw tijdperk markeert, ik zou een boek kunnen schrijven over wat zich in de dagen, weken, maanden tot zelfs…

Talloze Ritten

De laatste tijd ben ik weer vaker aan het heen en weer rijden, manlief heeft een herseninfarct gehad, en onlangs was het of talloze ritten de revue passeerden. Ik realiseerde me dat ik al meer dan tien jaar aan het heen en weer rijden ben. Dat begon in 2011 toen mijn vader in het buitenland…

Echo van verwijt

Het blijft een lastige uitspraak voor me, hardop uitspreken dat mijn zoon dakloos is. Ergens weerklinkt de echo van verwijt richting mijzelf, terwijl ik weet vanuit mijn diepste kern dat het niet anders kon. De afgelopen weken waren voor hem een spiraal die zeer snel neerwaarts bewoog, voor hem is dat gekoppeld aan mijn besluit…

Rouwer dan rauw

En dan breekt eindelijk een klein stukje door van de immense pijn die ik voel. Het is nog maar aan de oppervlakte, dieper dan dit kan ik nu nog niet duiken. Het is een zwaar mengsel van jaren proberen, optimistisch zijn, hoop houden, hoop verliezen, vertrouwen tonen, vertrouwen dat beschadigde, grenzen stellen, grenzen die overschreden…

Emotieloos landschap

Verdwaald in een emotieloos landschap. Ik voel mij vervagen tot ik opga in de omgeving. Mijn kleuren verliezen aan kracht, mijn kracht verliest de sprankeling. Er is een storm, ik sluit deuren en ramen en negeer het harde bonken dat mijn huisje omver probeert te blazen. Er is een kilte, ik duik diep weg onder…

Loslaten

Het lukt me al tijden niet om hier te schrijven. Ik wéét dat ik nog heel veel moet verwerken, dat ik talloze gebeurtenissen uit de afgelopen jaren nog geen (goed) plekje gegeven heb. Ik ben mij ervan bewust dat ik ervoor wegloop, of misschien is het niet echt weglopen. Het is ervoor kiezen om er…

Mijn kern, mijn pijn

De afgelopen weken leek het of ik in een soort stilte beland was, ergens leek het op een stilte voor de storm en toch ook weer niet. Ik was me ervan bewust dat de eerste dagen dat jij in de kliniek zou zijn bij mij een terugval zou komen. Dat klopte, deze duurde niet slechts…

De weg naar licht

Als moeder van een verslaafd kind wil je niets liever dan dat je kind de weg naar zijn eigen licht kan vinden. Dit kunstwerk maakte ik lang geleden, destijds niet met een specifiek gevoel. Ik creëer wel vaker puur op intuïtie.Vanavond was ik, nog altijd gefrustreerd omdat ik het niet kan terug vinden, op zoek…

Oud Zeer

Al een aantal dagen jeuken de geïrriteerde randjes van oude wonden. Ik twijfel, wil ik er over schrijven, wil ik dat hier ook delen, of wil ik die deuren gewoon gesloten houden. Er zijn overlappingen die meer dan pijnlijk zijn, gedrag in mijn zoon dat me herinnert aan de pijn van gebeurtenissen die ik met…

Verwonde Liefde

Een poging om de enorme wirwar van emoties te vangen in een bewerking. Ik zie de modder waardoor jij probeert voort te ploeteren, ik zie mijn eigen wonden, ik voel de liefde die helen wil maar te gewond is om je nog te kunnen bereiken. Ik reik met mijn hand in een poging jouw wonden…

Zonder Woorden

Er zijn talloze momenten geweest in de afgelopen jaren dat ik mijn emotie wilde uiten maar de stap naar woorden te groot was. Een uitlaatklep die ik gebruik is om, met behulp van mijn eigen fotografie, kunst te maken. Helaas heb ik uit verdriet, onmacht en boosheid ook wat gemaakte kunstwerken weggegooid. Het is niet…

Ruimte nodig

Wanneer een nieuwe mogelijkheid voor behandeling meer en meer zeker lijkt te worden bespeur ik een enorm gevoel van verdriet in mij. In een oogwenk zie ik alles voorbij flitsen wat er aan therapieën is geweest, de vele intake gesprekken, telkens weer dat proces dat van jou volledige openheid en eerlijkheid nodig heeft. Bij de…