Tag: Rouw
-
De dans richting een einde
Dan danst de tijd richting een eindeDe beweging vertraagt tot deze tot stilstand komt. Deze zinnen doken vandaag al een paar keer in mijn hoofd op. Ik kon er geen gedicht mee maken, mijn enorme moeheid, vele emoties, van afgelopen weken en maanden, fragmenten oude rouw en nieuwe rouw. Afscheid nemen en loslaten. Ze maken…
-
Uit Balans
Er is een enorm sterke moeheid die me voortdurend omlaag trekt. Ergens weet ik wel waardoor dit komt, de afgelopen weken heb ik veel van mijzelf gevraagd wat vooral nodig was in het zorgen voor anderen. Dat doe ik met heel veel liefde en toewijding, de dag na kerst had ik het gevoel alsof het…
-
Zoekend naar een weg
Telkens opnieuw weet ze me te grijpen, ik schud me los uit haar greep om enige tijd later te ontdekken dat ze me opnieuw in haar greep heeft. Een greep van verdriet, van gemis. Ik dacht de woorden ‘ik mis jou maar jij mist jou niet’.Hoe kan ik uitleggen hoe diep dit gemis snijdt? Het…
-
Weven
Tijdens de condoleance voor de overleden vader van mijn bonus dochter voelde ik een mix van gevoelens, herinneringen en emoties. Enerzijds was ik hier als bonus mama om mijn lieve dappere bonus dochter te steunen bij het afscheid van haar vader. Tegelijkertijd was ik mijn zoon aan het begeleiden die het liefst ver weg blijft…
-
Gekoesterde Momenten
Gisteravond bekeek ik voor het eerst in heel veel jaren de foto’s die gemaakt werden tijdens de uitvaart van mijn vader (2011). Mijn vader verongelukte in het buitenland tijdens een motorvakantie, mijn moeder overleefde het ongeval en heeft weken in coma gelegen. De uitvaart moest dus geregeld worden onder de meest bizarre omstandigheden. Lange tijd…
-
Dierbare herinneringen
Anderhalf jaar geleden overleed een goede vriend, ik nam een dubieuze plek in zijn leven in. In zijn omgeving kende niemand mij, dat hij overleden was hoorde ik een maand na zijn dood omdat mijn dochter het op facebook had gezien (ik ben die Facebookloze moeder). In de meer dan 20 jaren dat ik hem…
-
Tranen door mijn glimlach
Morgen gaan we met vakantie. In gedachten kijk ik naar de plek die ik achterlaat, alsof ik deze door de ogen zie van mijn dierbaren die hier komen als ik er niet meer ben. Net zoals ik jaren geleden deed. Sinds de dood van mijn vader (die verongelukte met de motor) is er altijd dat…
-
Diverse rouw
Tijd lijkt te roven, de laatste keer dat ik schreef was 18 juli. Inmiddels zijn we bijna een maand verder. Een maand met ups en downs, een enorme strijd met mijn lichaam en hevige pijnen, een zoeken naar balans in dingen die veranderd zijn in mijn leven.Vorig jaar rond deze tijd leefde ik toe naar…
-
Nieuwe stormen
En dan val je…terug. De zorg of angst (denk ik) van elke naaste van verslaafden in herstel, dat moment dat de terugval een feit is. De afgelopen dagen hadden we diverse gesprekken, open en eerlijk maar ook moeilijk en heftige gesprekken. Over je worsteling met eenzaamheid, depressie en je strijd met suïcide gedachten. Het voelt…
-
12 jaar
TriggerwaarschuwingDeze tekst gaat over een fataal motorongeluk van een dierbare Vandaag is het twaalf jaar geleden dat mijn vader bij een motorongeluk in het buitenland om het leven kwam. Vandaag is ook een dag die een nieuw tijdperk markeert, ik zou een boek kunnen schrijven over wat zich in de dagen, weken, maanden tot zelfs…
-
Vlijmscherp verdriet
De zondag ochtend is voor mijn partner en mij vaak een ochtend waarop we het echt rustig aan doen, alle ruimte ook om te praten. Over wat in ons leeft, over wat er om ons heen speelt, over wat ons bezighoudt. Tijdens het praten voel ik een stagnatie, ik kan mijn vinger er niet op…