Haar onvoorwaardelijke
liefde voor deze plek
herinner ik mij.

Ik wilde
verdwijnen
In de adem van
tijdloosheid
verdrinken
in golven van
vergetelheid.

De droom
ving zichzelf
traag en loom
strekte zij zichzelf
richting het oneindige

In een echo van stilte
dweept schaduw
met leegte
van afschuw
verspilde
tijd

Ze benam
mijn passionele verleiding
koud en ijzig
bloemen in kristal

In diverse tinten kleur ik leven in
de kleur is allang verdwenen
wanneer ik opnieuw begin

Je armen
omhelzen
mijn kilte.

Haar draden
Ademen
Een deken
Van kilte.

Sporen der tijd
breken
het licht
verbleken
in het aanzicht
van jouw liefde.

Door mij niet begrepen
door mij niet verstaan
niet door mijn handen gegrepen
niet aanwezig in mijn bestaan
luister ik soms naar de taal
die engelen spreken

Maar bovenal,
was ik de wind,
dan nam ik jouw pijn
en verdriet met me mee.

Bespeel mij niet
laat mijn snaren
onaangeraakt
ze zijn te fragiel
zouden ze breken
dan stopt hier
de melodie.