Als moeder van een verslaafd kind wil je niets liever dan dat je kind de weg naar zijn eigen licht kan vinden. Dit kunstwerk maakte ik lang geleden, destijds niet met een specifiek gevoel. Ik creëer wel vaker puur op intuïtie.Vanavond was ik, nog altijd gefrustreerd omdat ik het niet kan terug vinden, op zoek…
Categorie: Schrijfsels
Ietsje lichter
Wanneer jouw weekend er weer op zit en je bent vertrokken overvalt een enorme moeheid me. Ik val als een blok in slaap voor twee uur, diezelfde avond worstel ik met zoveel emoties en het gevoel van compleet leeggezogen zijn. Ik vraag me af of ik ooit bij dat rustigere gevoel ga komen. En dan…
Duiveltje uit haar doos
En dan is dat eerste weekend dat je naar huis mag, ik haal je op, een rit van meer dan één uur enkele reistijd. Na wat wegomleidingen, wanneer het me niet lukt dichtbij de locatie te komen waar ik je op zou halen, parkeer ik de auto bij een bushalte en stuur jou mijn locatie…
Onzichtbare moker
Een onzichtbare moker heeft me geraakt, ik wist eigenlijk wel dat deze er aan zat te komen, maar nu het een feit is en ik me door deze enorme moe(deloos)heid heen aan het worstelen ben is het behoorlijk pittig. Ik pas alle clichés toe, goed voor mijzelf zorgen, niets ‘moeten’, het van moment tot moment…
Sporen van jouw gebruik
Nu jij opname zit breekt voor mij het moment aan van tot rust komen, ruimte om te helen van de wonden die deze laatste maanden in mij hebben achter gelaten. Eén van de dingen die ik doe als jij weg bent is je kamer opruimen en schoonmaken, ik vind zelfstandigheid en privacy een belangrijk iets…
Onze demonen
De laatste dagen voor jouw opname, spanningen zijn aldoor voelbaar. We doen met zijn allen ons best om het dragelijk te houden, voor jou maar ook voor ons. Er zijn momenten dat jouw weerstand je volledig in zijn grip heeft, sommige van jou uitspraken laten mij balanceren op de rand van paniek. Ik begrijp jouw…
Een goede dag
Deze dag had een paar prettige momenten, we hebben samen gelachen maar ook serieuze gesprekken gevoerd. Het voelde onwennig, ik betrapte mijzelf er op dat ik er niet op durfde te vertrouwen dat het goed bleef gaan. Zeker niet omdat ik zoveel ‘van jou voel’, ik zeg vaak grappend dat ik jouw energie voel, en…
Losse Woorden
Soms voel ik een intense stroom aan woorden die zich aaneenrijgen tot gedachten, en het moment dat ik besluit de stroom zich te laten bewegen en mijn blog open verdwijnen de woorden. Het is een diep gewortelde beweging, ik kan mij de laatste dagen redelijk goed bewegen in daar waar we nu zijn, en schrijven…
Oud Zeer
Al een aantal dagen jeuken de geïrriteerde randjes van oude wonden. Ik twijfel, wil ik er over schrijven, wil ik dat hier ook delen, of wil ik die deuren gewoon gesloten houden. Er zijn overlappingen die meer dan pijnlijk zijn, gedrag in mijn zoon dat me herinnert aan de pijn van gebeurtenissen die ik met…
Wond op Wond
Het is alweer een paar weken geleden dat ik mijzelf ertoe kon zetten om te schrijven. Het is niet dat er geen woorden zijn, in mijn hoofd schrijf ik voortdurend maar de woorden dwalen en vormen geen geheel. Mijn leven voelt alsof het geen geheel vormt en dat maakt me kwetsbaar, en schrijven vanuit déze…
Crisis Moment
Vanavond was een crisis moment, ik was nog maar net een klein beetje bekomen van de vorige. Die bijna een week heeft geduurd en gelukkig wel leidde tot medicatie voor jou. Echter in de zware dagen voor die rust er kwam zag ik het met vlagen niet meer zitten. Een ongestuurde razernij maakt zich in…
Murw Gebokst
Als klein jongetje stond je blij te wachten in je bedje tot ik je er uit kwam halen. Altijd een glimlach, altijd wilde je vastgehouden worden en knuffelen, je donkere ogen straalden een immense warmte. Als jong volwassen man kom je regelmatig boos naar beneden gestommeld, je donkere ogen stralen een immense donkerte uit. Elk…
