Dagenlang ervaar ik een drang om ongestoord te kunnen duiken in mijn bubbel van kunst en online publiceren. Ik neem steeds kleine aanloopjes, de flow kondigt zich aan en glipt tussen mijn vermoeide vingers door. Ik laat het, vertrouw erop dat het weer komt.Deze ochtend gunde ik mijzelf een echt rustige start, sinds mijn zoon…
Categorie: Schrijfsels
Puin is snel geruimd
Al dagen voelde ik de storm naderen, een bekend en herkende trilling die zich soms even liet horen. Ik deed mijn best te negeren, wetend dat ik niet klaar was voor een volgende storm. Me in stilte terugtrekken was een prettige vlucht, terwijl om mij heen de lucht alsmaar donkerder werd waande ik mij op…
Alles in 1 dag
De afgelopen dagen stonden in het teken van de schadebrieven die door ons geschreven moesten worden voor zoon zijn behandeling. Eerder al schreef ik over mijn eigen proces hierin, gisteravond merkte ik dat mijn partner tegen de zijne aan zat te hikken dus ben ik een flink stuk met de hond gaan wandelen zodat er…
Worsteling met Woorden
En dan ineens bevind ik mij in een enorme worsteling met woorden. De opdracht oogde al heftig, en ook al was ik er in gedachten al veel mee bezig geweest, nu was het moment daar. Ik ging mijzelf niet langer meer de ruimte gunnen, vanavond zou ik dé schadebrief aan mijn zoon schrijven.In het begeleidend…
Wervelstormen en rust
Na een drukke dag waarbij ik ook nog eens een enorme strijd met de chronische moeheid moest voeren, of eigenlijk ik mijn dag niet in kon richten zoals voor mijn lichaam het best was geweest, merk ik in de avond uren dat de overprikkeling toeneemt.Een hoofdpijn die komt en gaat speelt me al uren parten,…
Breekpunt en Muur
Soms voel ik mij gevangen, in een cyclus die niet eindigt. Ik heb gestreden op alle mogelijke manieren, meegaand, begripvol, grenzen afbakenend, boos, machteloos, gefrustreerd. Alles heeft het strijd toneel betreden, alles werd ingezet om te overleven. En juist daar zit mijn pijn punt, ik bevind me weer in de cyclus van overleven. Opnieuw in…
Zoveel meer
Na een paar heftige uren op het thuisfront, een volwassen verslaafde zoon verwikkeld in strijd met het monster dat craving heet, ging ik wandelen. Verdriet en boosheid streden om het podium, ik stapte stevig door en negeerde de fysieke pijn. Er was al zoveel emotionele pijn, ik wilde even niet geremd worden door de pijn…
