Er is een weten, een voelen, een herkennen van de signalen wanneer je hebt gebruikt. Jij blijft in volle ontkenning, ik ga de discussie niet meer aan. Het is een soort stilzwijgend vredesoffer geworden, de pijn is er niet minder om. Je houdt (nog steeds) zoveel mensen voor de gek. Laat hulpverleners in de waan…
Categorie: Schrijfsels
Dofheid achter de glans
Je praat over je toekomst, je straalt een enthousiasme uit over je goede voornemens. Morgen ga je bellen, morgen ga je regelen. Je ogen stralen en ik kan alleen maar de dofheid zien die eronder schuil gaat. Ongetwijfeld meen je wat je zegt, voel jij dat je het meent. Ik herken het gebruik, wat je…
Vreemdsoortige dans
Je ogen vertellen een ander verhaal dan de woorden die je lippen verlaten. De donkerte en gejaagdheid in je bijna zwarte pupillen. Je schichtig wegkijken wanneer ik nuchter constateer dat je gebruikt hebt. Het is een vreemdsoortige beweging geworden die we regelmatig dansen. Jij weigert om eerlijk te zijn, of je het niet kunt of…
Ingehouden adem
Het voelt alsof ik dagenlang, of eigenlijk wekenlang mijn adem aan het inhouden ben. Ik loop op mijn tenen en doe het voorkomen alsof ik stelliger loslaat. Het is wel degelijk zo dat ik stelliger ben geworden in loslaten, jouw problemen zijn de jouwe, je mag ze delen, je mag je frustraties erover uiten maar…
Zwaarte grijpt me
De zwaarte grijpt me, trekt me omlaag, gijzelt me.Net als jij me gijzelt, met aanwezig zijn zonder deel te nemen. Leunen zonder te geven.De zwaarte duwt me kopje onder. Ik hap naar adem, zoekend naar verse lucht.Ik speur de horizon naar een lichtpuntje, niets dan donkere wolken dat het zicht kleurt.De zwaarte verlamt me, ik…
Gebroken in het breken
Vorig jaar oktober knapte er iets in mij, de zoveelste leugen, de zoveelste belofte, de zoveelste teleurstelling maar vooral…de emotionele chantage die uitgespeeld werd was wat me brak.Er werd gedreigd, heel veel jaren kon ik woorden zien als hulzen die van mij afketste. Ze raakten me wel maar ze sloegen geen diepe wonden. Dit keer…
Reflectie
In een leven lang schrijven heb ik van tijd tot tijd gewerkt aan reflectie en het verkrijgen van (zelf)inzicht. Moeilijke en persoonlijke onderwerpen werden nooit geschuwd, ik durfde mij kwetsbaar op te stellen in mijn schrijfsels. Ik had er niet veel moeite mee mijn diepste gevoelens online te publiceren, er leefde een sterke overtuiging in…
Sluipt onzichtbaar
In zorg dragen sluipt een onzichtbare vijand, met name in zorg dragen voor een verslaafd kind.Een aantal dagen geleden openbaarde de vijand zich, ontdeed zich van zijn camouflage en stond voor mij. Naakt en kwetsbaar, de vijand bleek mijn bondgenoot te zijn en wilde niet langer weggezet worden als vijand. Zorg dragen mag dan een…
Ze wil woorden rijgen
Dagenlang ervaar ik een drang om ongestoord te kunnen duiken in mijn bubbel van kunst en online publiceren. Ik neem steeds kleine aanloopjes, de flow kondigt zich aan en glipt tussen mijn vermoeide vingers door. Ik laat het, vertrouw erop dat het weer komt.Deze ochtend gunde ik mijzelf een echt rustige start, sinds mijn zoon…
Puin is snel geruimd
Al dagen voelde ik de storm naderen, een bekend en herkende trilling die zich soms even liet horen. Ik deed mijn best te negeren, wetend dat ik niet klaar was voor een volgende storm. Me in stilte terugtrekken was een prettige vlucht, terwijl om mij heen de lucht alsmaar donkerder werd waande ik mij op…
Alles in 1 dag
De afgelopen dagen stonden in het teken van de schadebrieven die door ons geschreven moesten worden voor zoon zijn behandeling. Eerder al schreef ik over mijn eigen proces hierin, gisteravond merkte ik dat mijn partner tegen de zijne aan zat te hikken dus ben ik een flink stuk met de hond gaan wandelen zodat er…
Worsteling met Woorden
En dan ineens bevind ik mij in een enorme worsteling met woorden. De opdracht oogde al heftig, en ook al was ik er in gedachten al veel mee bezig geweest, nu was het moment daar. Ik ging mijzelf niet langer meer de ruimte gunnen, vanavond zou ik dé schadebrief aan mijn zoon schrijven.In het begeleidend…
