Nu jij opname zit breekt voor mij het moment aan van tot rust komen, ruimte om te helen van de wonden die deze laatste maanden in mij hebben achter gelaten. Eén van de dingen die ik doe als jij weg bent is je kamer opruimen en schoonmaken, ik vind zelfstandigheid en privacy een belangrijk iets…
Categorie: Schrijfsels
Onze demonen
De laatste dagen voor jouw opname, spanningen zijn aldoor voelbaar. We doen met zijn allen ons best om het dragelijk te houden, voor jou maar ook voor ons. Er zijn momenten dat jouw weerstand je volledig in zijn grip heeft, sommige van jou uitspraken laten mij balanceren op de rand van paniek. Ik begrijp jouw…
Een goede dag
Deze dag had een paar prettige momenten, we hebben samen gelachen maar ook serieuze gesprekken gevoerd. Het voelde onwennig, ik betrapte mijzelf er op dat ik er niet op durfde te vertrouwen dat het goed bleef gaan. Zeker niet omdat ik zoveel ‘van jou voel’, ik zeg vaak grappend dat ik jouw energie voel, en…
Losse Woorden
Soms voel ik een intense stroom aan woorden die zich aaneenrijgen tot gedachten, en het moment dat ik besluit de stroom zich te laten bewegen en mijn blog open verdwijnen de woorden. Het is een diep gewortelde beweging, ik kan mij de laatste dagen redelijk goed bewegen in daar waar we nu zijn, en schrijven…
Oud Zeer
Al een aantal dagen jeuken de geïrriteerde randjes van oude wonden. Ik twijfel, wil ik er over schrijven, wil ik dat hier ook delen, of wil ik die deuren gewoon gesloten houden. Er zijn overlappingen die meer dan pijnlijk zijn, gedrag in mijn zoon dat me herinnert aan de pijn van gebeurtenissen die ik met…
Wond op Wond
Het is alweer een paar weken geleden dat ik mijzelf ertoe kon zetten om te schrijven. Het is niet dat er geen woorden zijn, in mijn hoofd schrijf ik voortdurend maar de woorden dwalen en vormen geen geheel. Mijn leven voelt alsof het geen geheel vormt en dat maakt me kwetsbaar, en schrijven vanuit déze…
Crisis Moment
Vanavond was een crisis moment, ik was nog maar net een klein beetje bekomen van de vorige. Die bijna een week heeft geduurd en gelukkig wel leidde tot medicatie voor jou. Echter in de zware dagen voor die rust er kwam zag ik het met vlagen niet meer zitten. Een ongestuurde razernij maakt zich in…
Murw Gebokst
Als klein jongetje stond je blij te wachten in je bedje tot ik je er uit kwam halen. Altijd een glimlach, altijd wilde je vastgehouden worden en knuffelen, je donkere ogen straalden een immense warmte. Als jong volwassen man kom je regelmatig boos naar beneden gestommeld, je donkere ogen stralen een immense donkerte uit. Elk…
Overleven
In de aanloop naar een nieuwe opname neemt de onrust bij jou toe. Was er eerst regelmatig contact met het safehuis en de kliniek is er vanaf die kant nu een enorme stilte. Ik ben me er zeer scherp van bewust dat deze opname voor jou ook een afscheid nemen wordt van hier wonen. Er…
Gekleurde herinneringen
Herinneringen zijn gekleurd, de kleuren van jouw gedrag domineren veel van mijn herinneringen. Momenten die me dierbaar zijn, zoals de bijzondere vakantie met ons gezin en oma. De oma waar jij nadat ze een zwaar verkeersongeval overleefde, waarbij jouw opa (en mijn vader) om het leven kwam, zo’n bijzondere band mee hebt opgebouwd. Ze wilde…
Ruimte nodig
Wanneer een nieuwe mogelijkheid voor behandeling meer en meer zeker lijkt te worden bespeur ik een enorm gevoel van verdriet in mij. In een oogwenk zie ik alles voorbij flitsen wat er aan therapieën is geweest, de vele intake gesprekken, telkens weer dat proces dat van jou volledige openheid en eerlijkheid nodig heeft. Bij de…
Doen Alsof
Al eerder schreef ik over de vreemdsoortige dans die we bewegen. De laatste dagen lijk ik verlamd te raken door de beweging die oogt dat er niets is. Ik neem jouw patronen waar, ze zijn zo transparant dat ik af en toe echt niet begrijp hoe jij me aan kunt kijken om glashard te ontkennen…
