Stilte leidt
de beweging breekt
de dans tot spijt
verlangen smeekt.

Wanneer zij spreekt
ademt haar zijn
een intens geven.

Ze bewoog gemis
gevlucht in de leegte
van pijn.

Droom de woorden
Ze fluistert zoete nachten
Dwaal de dromen

Ik zag haar vlucht
ongehinderd
onbelemmerd
als een zachte zucht.

Haar zachte
glimlach lonkt me
Ik wil op haar zachte deken huilen
Het verstomt de onrust diep in me.

Verleden en heden dansen
los van pijn
ieder pasje is een loslaten
en terugkeren in het huidige Zijn.

Waar de wind even, heel zacht, mijn wang streelde.
Daar was het, waar ik verdwaalde.

Tranen verdwenen
In spelonken
Diep en donker.

Dwaal maar
Fluistert tijd
Dool maar
Mij raak je niet kwijt.

Gespiegeld verlangen
Intens beleefd
In nieuwe tijd gevangen.

Laat mij maar gaan
Dan kun je zijn
Woorden dansen in het rond.