Zonder passen is mijn gedraal
Ik passeer en herhaal
Talend laat ik op mij inwerken

Een nieuw voelen
Versloeg allen
In nimmer gestreden
Veldslagen.

In een dageraad van dromen
Is het jouw hand die me leidt
Naar een horizon vol kleuren
In tinten nimmer gekend.

Geen spoor
Wijst terug
Ik verloor.

Vijanden onzichtbaar
Dwalen de demonen
Zij worden gewaar
Het stille honen.

Kom mee
Dan dromen we
Dagen
Zonder einde
Glimlachte ze.

Het dolen kende
Erfenis van vergeten
Erkende
Een stil weten.

Mag ik even in je diepte dwalen
Door plassen zoute tranen

In de luwte
Van de ochtend
Zacht licht
Breekt de schaduw.

Woeste windvlagen
Sterken aan op de vlakte
Niet te temmen
Razernij in de diepte.

ik weet niet waar
ik ben gezwicht
voor de zilveren draad
die hen scheidt
maar wanneer ik haar verlaat
is het of ik mezelf misleid

Ze weet
Onmisbare
Gedachten.