Tijdens één van onze zondagse autoritten waren we heerlijk aan het dwalen, ik zag een bord met een klooster teken en stelde voor die richting in te gaan. We werden beloond met een onverwacht mooie erfgoed locatie. De Abdij van Herkenrode, de eerste vrouwenabdij van de cisterciënzers (in België), gesticht in 1217. Het was er heerlijk wandelen, een groot complex met mooie zichten op de monumentale panden.

Over de Abdij

De abdij werd in 1179 gesticht door graaf Gerard van Loon als begraafplaats voor zijn familie, nadat hij zijn machtscentrum verplaatste naar Kuringen. In 1217 trad ze toe tot de cisterciënzerorde en groeide uit tot een invloedrijk spiritueel en economisch centrum. Dankzij de invloed van Ada van Holland (vrouw van Lodewijk II van Loon) en later machtige abdissen leefden de zusters als vorstinnen.

De abdij kende een gouden periode in de 16de eeuw onder bescherming van prins-bisschop Evrard van der Marck, met prachtige kunst (glasramen, schilderijen, majolica). Ze trok pelgrims dankzij relieken zoals het Heilig Sacrament van Mirakel en die van de Heilige Ursula.

Eeuwenlang werd ze geteisterd door oorlogen (Luikse successieoorlogen, Tachtigjarige Oorlog, plunderingen), maar herstelde zich telkens. Het abrupte einde kwam met de Franse Revolutie: op 13 december 1796 verlieten de laatste 26 zusters de abdij. In 1797 werd alles als “zwart goed” verkocht, de kunstschatten verspreid en de gebouwen later gebruikt voor industrie en landbouw. Een grote kerkbrand in 1826 en afbraak volgden.

Herita – Abdij van Herkenrode