Natuurlijk weet ik dat het woord vakantieën niet bestaat. Het geeft echter wel perfect het gevoel aan waarmee ik terug kijk op deze vakantie. Twee weekjes op pad met zijn drietjes. Lief, de hond (door oms liefkozend koekebakkert genoemd) en ik.

Zoals een heus Nederlander betaamt kan ik beamen dat we hebben geboft met het weer. We hadden twee regendagen, op één daarvan toerden we, met onze koekebakkert, een beetje rond. In echte vakantie kiekjes maken ben ik niet zo goed, doorgaans is het toch de fotograaf in mij die op pad gaat. Dus hier een eerste impressie van de rondrit en het geweldige uitzicht vanaf ons balkon. Ik heb genoten van elke minuut dat ik gewoon een beetje voor me uit kon kijken. De rust van leven in een klein dorp, de natuur, de wolken, zon en mist die geregeld voor andere kiekjes zorgden. Het meest daarvan heb ik niet vastgelegd, ik heb genoten en het in mijn geheugen opgeslagen.