Vandaag was ik toerist in mijn geboorteplaats. Op mijn 27e vertrok ik uit het stadje, ik had er geen positieve connectie meer mee maar het bleef natuurlijk wel deel van mijn leven. Een deel van mijn familie woonde/woont er, mijn vader en opa waren beiden authentieke Kuilenburgers.
Vandaag al slenterend kwamen er veel herinneringen langs, van mijzelf maar ook verhalen die ik onthouden had van familie. Dat maakt fotograferen heel anders, zo passeerde ik de school waar mijn vader en vermoedelijk ook mijn opa als klein ventje naartoe gingen. Het stadhuis waar mijn eerste huwelijk plaatsvond, het poortje waar je niet mag fietsen maar ik ontelbare keren onderdoor fietste. Het voormalige klooster (in mijn herinnering, maar het blijkt een ‘pensionaat voor welgestelde meisjes’ te zijn geweest) waar mijn ouders ons mee naartoe namen toen het op instorten stond omdat mijn vader daar graag fotografeerde (hij was wellicht een vroege urbexer).
De markt waar ik als klein kind, als blije puber, als verliefde en ook als verwarde puber overheen fietste. Later als aanstaande moeder, als jonge moeder met mijn kleintjes, als verdrietig en verwarde alleenstaande moeder die probeerde los te breken uit de greep van een tienjarig toxische relatie. Die tijd was het stadje voor mij vol negatieve en pijnlijke herinneringen. Die ene plek waar ik door mijn ex voor schut gezet was, de andere plekken waar ik was geschopt, geslagen, aan mijn haren meegetrokken. De bewoners die een heel ander beeld van hem hadden en mijn pijn nergens een klankbord vond. Een zwaar en eenzame tijd die maakte dat ik meer en meer ging (en wilde) vervreemden van die plek vol pijnlijke herinneringen.

Na de dood van mijn vader (toen woonde ik al meer dan tien jaar niet meer daar) heb ik het een tijd moeilijk gevonden er te komen, ook had ik tijd nodig om te leren omgaan met het veranderende beeld van hoe mijn moeder (vanwege de beperkingen die ze na het ongeluk hield) zich voortbewoog over die plek die zo verweven was met onze levens.
Vandaag leerde ik dat een mooi groot gebouw dat ik vastlegde de plek was waar mijn opa en oma in 1945 trouwden. Het stadhuis was door de Duitsers bezet, mijn oma had gehoord dat er die middag in ‘Het Regina’ getrouwd kon worden dus fietste ze naar de fabriek waar mijn opa werkte en 2 zussen van mijn opa en zonder verdere familie zijn ze getrouwd. En terwijl ik al mijmerend door die vertrouwde maar ook zo vervreemde plaats dwaalde voelde het zo bijzonder, alsof ik me tijdens dat dwalen los heb kunnen maken van de laatste spoortjes pijn en al het mooie toe kon laten.
Zoveel geschiedenis, het stadje zelf maar ook een deel van mijn voorgeschiedenis. Het was bijzonder om dat te realiseren en een prachtige collectie aan te maken van mijn geboorteplaats Culemborg.

Over Culemborg

Culemborg, een charmant stadje aan de Lek in de provincie Gelderland, kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De oorsprong van de stad ligt rond de 13e eeuw, toen het gebied in handen kwam van de familie Van Culemborg. In 1318 kreeg Culemborg stadsrechten van Jan van Beusichem, een belangrijke mijlpaal die de basis legde voor de ontwikkeling van het stadje.

De familie Van Culemborg speelde een centrale rol in de groei van de stad. In de 14e eeuw werd het Kasteel Culemborg gebouwd, dat eeuwenlang het hart van de stad vormde. Dit kasteel, hoewel grotendeels verwoest in de 17e eeuw, is nog steeds een symbool van de stad, met restanten zoals de kasteeltuin die herinneren aan zijn glorietijd.
In de 16e en 17e eeuw groeide Culemborg uit tot een welvarend handelscentrum, mede dankzij de strategische ligging aan de Lek. De stad was ook een toevluchtsoord voor religieuze vrijheden. Elisabeth van Culemborg, een invloedrijke gravin, stond bekend om haar tolerante beleid en bood onderdak aan vervolgde protestanten tijdens de Reformatie.

Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd Culemborg meerdere malen belegerd, wat leidde tot economische en sociale uitdagingen. Toch herstelde de stad zich telkens. In de eeuwen die volgden, bleef Culemborg een relatief kleine maar bruisende gemeenschap, met industrieën zoals sigaren- en meubelproductie die in de 19e en 20e eeuw opkwamen.
Vandaag de dag ademt Culemborg nog steeds zijn historische charme, met bezienswaardigheden zoals de Binnenpoort, de oude stadsmuren, en de Grote of Barbarakerk. Het stadje combineert zijn rijke verleden met een levendige, moderne gemeenschap, wat het een perfecte plek maakt om te dwalen en te ontdekken.