Aan dit kleine dorpje koester ik mooie herinneringen. Samen met mijn ouders en mijn (toen nog kleine) kinderen bezochten het terwijl we een weekendje in Brabant op een vakantiepark verbleven. Inmiddels woon ik al meer dan 20 jaar in het mooie Brabant, ik wil er niet meer weg want dit voelt voor mij echt als thuis.
Een aantal maanden geleden besloot ik om weer eens alleen op pad te gaan, in verband met beperkte energie is het dan altijd bewust keuzes maken. Thorn ligt niet al te ver bij mij vandaan dus dat leek me goed te doen. Wat een heerlijke middag heb ik gehad, het dorpje wist me opnieuw te betoveren, ik voelde me niet geremd door mijn nieuwe camera (daar kan ik soms last van hebben) en ik genoot van elk moment. De foto’s daar ben ik zelf enorm tevreden mee, ze doen recht aan het mooie plaatsje.
Mocht je Thorn ooit bezoeken en je hebt de tijd bezoek dan ook de abdijkerk, dat kost een paar euro maar dan kun je de verschillende ruimtes en kelder bezoeken.
Over Thorn
Het witte stadje Thorn ligt in de gemeente Maasgouw, in het hart van de provincie Limburg. Het staat bekend om zijn karakteristieke witgeschilderde gebouwen en smalle straatjes die dateren uit verschillende tijdperken van de Nederlandse geschiedenis. De geschiedenis van Thorn is rijk en boeiend, en strekt zich uit over meer dan duizend jaar. Thorn was meer dan achthonderd jaar een zelfstandig staatje waar stiftdames onder leiding van een vorstin-abdis de scepter zwaaiden. Al vanaf het ontstaan van het stift is duidelijk dat vrouwen een grote rol spelen, eigen baas zijn en zich niet laten overrulen door anderen.
Thorn was 800 jaar een mini-vorstendom waar 33 abdis-vorstinnen de scepter zwaaiden. Het staatje had een eigen rechtspraak en sloeg haar eigen munt. Met de komst van de Fransen in 1794 kwam hieraan een einde. De Fransen voerden een belasting in op basis van de omvang van de ramen. Meer ramen in het huis betekende een hogere belasting. De arme bevolking metselde de ramen dicht om de belastingaanslag te beperken. Om de ‘littekens van de armoede’ te verbergen, werden de huizen wit gekalkt.
