Tijdens één van de lockdowns in 2020 besloten mijn dochter en ik samen een wandeling door Eindhoven te maken. Het was een vervreemdende ervaring, een doorgaans zo levendige stad nu zo doods mee te maken. In het overweldigende ervan, en tevens in de worsteling van het absurde wat mens en maatschappij werd aangedaan met deze lockdowns, heb ik weinig foto’s gemaakt van de lege straten. Wel kon ik de rust vinden om industriële fotografie te verkennen.

Deze foto’s vormen een kleurrijke mix van diverse tijdlijnen die kruisten, ontstonden of juist aan het vervagen waren.