Het mooie aan deze foto’s vind ik de gekoppelde herinneringen. Het zijn straatjes waar ik dwaalde met mijn camera, dromerige straatjes met een romantische uitstraling in kleine dorpen in Italië en Zwitserland.

Dezelfde straatjes waar ook mijn vader met zijn camera dwaalde, zijn enthousiasme en warme hart voor de mooie locaties delend met zijn gezin. Wat ertoe geleid heeft dat mijn hart door diezelfde straatjes geraakt werd en ik op mijn beurt mijn kinderen meenam om ze de betovering te laten ervaren. Als klein kind zwommen zij in hetzelfde meer en speelden met duikbril en plastic fles om visjes te vangen, net als mijn broer en ik 20 jaar daarvoor op dezelfde plek gedaan hadden.

En toen ze jong volwassenen waren was er een gelegenheid waarbij we ze opnieuw mee konden nemen om de betovering van bijzondere plaatsen in beide landen te ervaren. Waarbij we ook mijn moeder nog eens mee konden nemen om haar de dierbare plaatsen te laten bezoeken waar zij op haar beurt weer vele mooie herinneringen had opgedaan. Met haar man en jong gezin toen ze jong was, met haar man samen op de motor toen de kinderen het nest verlaten hadden en nu met haar volwassen kleinkinderen.

Deze straatjes waar generaties dwaalden, ik koester ze en in mijn hart blijft ik er dwalen.