In het zilveren licht dans ik, ik beweeg haar tinten van licht naar donker, breek de schakels van een schimmig verleden om licht te openen.
Dan weef ik een nieuw licht, ik volg de draden van onstuimig verlangen en passioneel beleven. Verweef ze met de rekbare draadjes van verleden, van herinneringen gekoesterd en pijn beleefd. Een deken van vurig samensmelten en genadeloos loslaten ontvouwt zich onder mijn handen. Ik weef en blijf weven, losse afgebroken draadjes en lange dunne lijnen vormen een deken, zichtbaar slechts voor mij.