Ergens ver weg komt het besef binnen dat ik aan het dromen ben. Ik droom over samen met mijn partner in een ander huis bezig zijn, net terug van een vakantie zo voelt het maar dan zonder het ontspannen gevoel dat daar normaal gesproken aan gekoppeld is.
In mijn droom heb ik een sollicitatiegesprek en ben bezig alle ballen hoog te houden, mijn dochter die een vraag stelt, het huis dat ineens blijkt te lekken en mijn zoon die aan het gebruiken is en het bloed onder mijn nagels uit weet te halen.
Ik wil hem iets aan doen en bel een hulpverlener en geef aan dat ze hem uit huis moet komen halen omdat ik zijn veiligheid niet meer kan garanderen. Terwijl ik nog steeds probeer mij om te kleden voor mijn sollicitatiegesprek zie ik mijn zoon veranderen van de manipulatieve volwassen verslaafde man naar het kleine jongetje van vroeger. Mijn hart breekt maar ik houd vast aan mijn besluit, de hulpverlener neemt hem mee zonder te oordelen, begint nog een gewoon gesprek over dat hij geluk heeft dat ze met de auto was.
Mijn droom gaat verder, het huis stort nog harder in en ik krijg het gevoel dat de kopers ons belazerd hebben. Mijn regel modus staat aan, ik kan nog steeds geen kleding vinden en als ik die uiteindelijk heb ontdek ik dat ik nog maar 10 minuten heb. Ik overweeg om af te zeggen, dan heb ik de rust om alles hier aan te pakken en op dat moment word ik wakker en realiseer me dat dit een heftige droom was.
Direct vertelt mijn brein me waar de onrust vandaan komt, een vraag van mijn zoon gister of ik geld voor een pakje sigaretten had. Het besef dat hij aan het begin van de maand zonder geld zit, en de wetenschap waar dit een gevolg van is.

In het wakker worden voel ik een enorme kater opkomen die al snel wordt gevolgd door een intens gevoel van verdriet en moeheid. Verdriet omdat ik mijn zoon weer zie afglijden, het zijn keuzes die hij maakt zoals weer blowen en ‘af en toe’ een biertje drinken. Zijn keuzes respecteer ik, de veranderingen die erbij horen accepteer ik en de emoties die het bij mij losmaakt probeer ik een plekje te geven en te verwerken.

Zo eerst maar eens een kopje koffie voor mijzelf maken en de rust van thuis, mijn eigen veilige omgeving en bubbel, haar helende werking laten doen.