Soms
Reiken woorden
Niets aan.

Soms
Ligt koestering
In de stilte.

Soms
Schittert warmte
In de luwte.

Soms
Reikt de horizon
Oneindig ver.
~ 2022

Temidden van de onrust in mijn leven koester ik mij in de warmte en rust van de momenten van stilte. Het werkt helend en het is noodzakelijk.
Aan schrijven kom ik niet toe, het komt er op neer dat ik keuzes moet maken wat ik met mijn tijd wil doen. Dan kies ik het liefst voor datgene wat mij rust geeft, en schrijven past daar nu niet in.
Normaal vind ik dan rust en inspiratie in foto’s bewerken tot creatieve uitingen maar daar voel ik mij te moe voor, het is alsof een enorme wolk van moeheid bezit van mijn hoofd genomen heeft.

Ik laat het, het heeft een functie, er kan even niet veel bij, er moet nog zoveel verwerkt en geplaatst worden. Deze tijd van het jaar is daarbij ook niet mijn favoriet, al ga ik natuurlijk wel mijn best doen om er prettige dagen van te maken. Klein en intiem, gewoon thuis, geen gecompliceerde maaltijden. De rust vinden in de simpelheid van bestaan en samenzijn.

Ik wens iedereen fijne en ontspannen dagen.