Omgaan met goed bedoeld advies is soms een enorme uitdaging. Ik betrap mijzelf wel eens op gevoelens van boosheid, mensen vergelijken situaties die zo compleet anders zijn en geven dan aan te snappen wat ik mee maak.
‘Mijn neef is verslaafd en ik heb van dichtbij meegemaakt hoe zwaar dit was voor mijn tante.’
‘Ik had een relatie met iemand wiens kind verslaafd was, de ouder ontkende dit volledig, mijn kinderen en ik werden door het verslaafde kind geterroriseerd en hebben uiteindelijk aangeklopt bij hulp voor naasten. Zou je ook moeten doen, ik snap wat je meemaakt.’
‘Ik was vroeger zelf verslaafd en heb gezien hoe zwaar het voor mijn moeder was. Dus ik begrijp jou.’
Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik weet en voel dat het goed bedoelt is, maar soms kan het me vreselijk frustreren en ook irriteren. Dan wil ik uitschreeuwen ‘Nee! Je hebt geen idee. Jij hebt niet dat kind in je buik gedragen, hem door alle fases van zijn jonge leventje heen begeleid. Hem veiligheid en geborgenheid geschonken om vervolgens mee te maken dat je jarenlang door je eigen kind gebruikt en misbruikt wordt, dat je keer op keer wordt voorgelogen. Dat je telkens opnieuw een greintje vertrouwen moet zien te vinden, dat je eindeloos mee geweest bent naar intake gesprekken van behandeling en klinieken, dat je telkens weer met hulpverleners om de tafel bent gaan zitten en je ondanks alles een klein vonkje positiviteit in jezelf hebt proberen te vinden omdat hulpverleners benadrukken hoe belangrijk het is dat naasten de verslaafde in herstel steunen. Dat je overal naartoe rijdt, wegbrengt en ophaalt, uren in de auto doorbrengt. Dat je een beetje hoop krijgt op een echte verandering om er dan weken of maanden na de behandeling in de kliniek achter te komen dat je wéér werd voorgelogen en er een terugval is. Waarna van jou als ouder verwacht wordt dat je opnieuw de verslaafde steunt in zijn herstelproces terwijl jouw eigen emoties ondergeschikt worden gemaakt aan de strijd die de verslaafde in herstel doormaakt. Dat alles nog steeds om de verslaafde draait, of deze nou in herstel of in gebruik is.’
Je hebt dat allemaal niet meegemaakt dus zeg niet dat je weet hoe ik me voel.’