Een aantal jaar geleden (2018)schreef ik een gedicht, getiteld Narcistisch bewogen

Gekleurd herinneren
zet de toon.

Onbemind beminnen
koos kleur.

Geluidloos
raakte pijn.

Onzichtbaar
de pijlen.

Narcistisch
bewogen.

Onherkenbaar
verloren.

In 2016 belandde ik op de website Het Verdwenen Zelf, daar las ik zoveel verhalen die de mijne konden zijn. Het hielp me mijn laatste drempels te overwinnen en te schrijven over mijn leven met een narcist. (hier te lezen)

Maar nog steeds uit ik mij maar weinig over wat het met je doet wanneer je lang samen geleefd hebt met een narcist. Het haalt de essentie uit je zijn, het maakt dat je vervaagt tot een grijze geknakte bloem die mee beweegt om maar niet verder te knakken. Onlangs stuitte ik in een vriendschappelijk contact op de overduidelijke signalen van narcisme, ik had in de maanden ervoor al wat alarmbellen gehad die waren afgegaan. Maar dit keer werd het me echt heel erg duidelijk, alle mij bekende patronen werden bevestigd. Proberen te bepalen met welke mensen ik omga, gespiegeld gedrag van een ex partner vertonen (zij plaatste een mooie quote met een persoonlijke tekst, hij een vrije vertaling van diezelfde quote) en uiteindelijk toen ik hem confronteerde liet hij zijn masker vallen. Ik was gelukkig voorbereid op de scherpe woorden die mij ten deel zouden vallen, en die waren niet bepaald misselijk.

Hij probeerde mij te raken met mijn oude worden, die volgens hem een projectie waren en dit was erg amateuristisch. Iedereen die te maken heeft gehad met de scherpe klauwen van een narcist zal herkennen wat voor verbale vuilspuiterij er op zo’n moment geuit wordt. En het eindigt erin dat de narcist zijn eigen gelijk nog even zal onderstrepen, zo ook hier het geval was. Op een ander platform schreef ik over mijn ervaringen met deze narcistische persoon, de reacties die ik kreeg hebben me verwarmd en gesterkt. Gesterkt in het feit dat het goed (en nodig) is om te blijven uiten over hoe narcistische patronen bewegen, opdat meer mensen het kunnen herkennen, liefst tijdig voor er serieuze beschadigingen ontstaan.
Het heeft me ook geïnspireerd om in mijn werk als coach mensen te gaan helpen die slachtoffer zijn geweest van een narcist, mocht je daar meer over willen weten stuur me dan een mail via het contactformulier. Om dit plekje voor mijzelf een veilige zone te houden waar ik mij vrij kan uiten link ik niet naar mijn werk.

Omdat ik vind dat de tekst die ik op een besloten site plaatste wel breder gelezen mag worden heb ik besloten deze ook hier te plaatsen.

Narcistisch Bewogen

Wanneer je ooit in je leven in de klauwen van een narcist hebt vast gezeten dan zullen, als het goed is, vele inzichten je ten deel vallen wanneer deze relatie over is. Datzelfde geldt ook voor toxische relatie’s en vriendschappen.
Er zijn kenmerken waaraan je onmiskenbaar kunt herkennen dat er gedragspatronen zijn die overeenkomen met narcistisch of toxisch gedrag. Onlangs zag ik deze patronen in rap tempo toenemen bij een (tot dan toe) vriendschappelijk contact.
Ik gaf de persoon in kwestie het voordeel van de twijfel maar mijn muur was al wel opgetrokken, ik wilde namelijk dat hij zichzelf zou ontmaskeren. Op de één of andere manier heb ik dat nodig, ik ben zo ongelooflijk diep geraakt, gekwetst en beschadigd door een narcist, ik was mijzelf compleet kwijt geraakt. Het heeft jaren geduurd voor ik mijzelf weer had teruggevonden, en er waren nog wat jaren nodig om mijn balans te versterken, om tijdig toxische mensen te herkennen en op afstand te houden.
Nu is dat soms wel echt lastig, ik ben er al eens vaker in getuind dat iemand zo goed de schijn wist op te houden dat ik het aan mijn verleden weet. Dat ik vanuit mijn beschadigingen dacht dat ik met een toxisch iemand te maken had maar dit misschien mijn eigen projectie was, dat is een gevoeligheid waar met name narcisten feilloos op los gaan. Zo ook vandaag, het masker was gevallen, ik was de confrontatie aangegaan en had benoemd dat ik bepaalde patronen herkende (vanuit mijn relatie met een narcist) en er werd met scherp teruggeschoten.
De meeste mensen die geen narcist zijn reageren op zo’n moment verbaasd, verontwaardigd of beledigd maar ze schieten niet met scherp. Dat kenmerkt de ware narcist, die heeft niets meer te winnen of verliezen en dan toont het ware karakter.

Ondanks dat ik mij bewapend had merkte ik wel dat het me raakte, het oude zeer werd geraakt. Mij werd verweten dat ik mijn verleden projecteerde, en dit werd met scherpe randjes verpakt gepresenteerd. Ik pakte het op zonder aan te raken en zette het weg, dit was waar ik op uit was geweest. Ik durf dat probleemloos toe te geven, ik heb een valkuil opgezet en die schopte de narcistisch bewogen persoon onderuit en dat resulteerde in scherpe woorden die mijn richting op gegooid werden, af en toe met zogenaamde humor afgezwakt maar in de volle overtuiging geschreven om mij te raken. Precies daar waar gedacht werd dat mijn grootste zwakke plek zich zou bevinden, het delen van mijn gevoel, van wat diep in mij leeft. Daarmee zou ik niet laten zien wie ik nu in wezen ben. Zonder twijfel wordt zoiets geschreven om te raken, de pijlen misten echter. Ik heb met een glimlach, en een oude wond die even pijnlijk aanvoelde, herkend wat zich voor mijn ogen aftekende.

En daarna heb ik een grens getrokken. Laten weten dat voor mij het contact, dat tot dan toe vriendschappelijk oogde maar al sluimerend andere kenmerken begon te vertonen, hier eindigt en ik de persoon in kwestie ga blokkeren. Als ik het juist heb dan kan dit leiden tot nog wat onrust, zowel toxische mensen als narcisten hebben vaak meerdere profielen zodat ze onbespied kunnen observeren, en soms zelfs mensen testen omtrent hun loyaliteit. Nu is deze writing in de eerste plaats voor mijzelf bedoelt, ik ben trots op mijzelf. Dat ik het heb herkend, dat ik mij niets wijs heb laten maken, dat ik mijn grenzen ben blijven afbakenen en toch nog het voordeel van de twijfel gegeven heb en vooral dat ik bij de eerste echte duidelijke kenmerken de confrontatie ben aangegaan en heb laten weten hoe dit voor mij voelt en het voor mij dan eindigt. Dát is de grootste winst in deze, dat ik de regie in handen heb genomen en gehandeld heb. Dat lijkt misschien voor anderen logisch maar voor iemand die gehersenspoeld was in een relatie met een narcist is dat minder vanzelfsprekend dus voor mij voelt dit in zekere zin ook als een overwinning. Ik heb het spel herkend, gezien hoe het opgezet werd, hoe het subtiel gespeeld werd en ik heb het laten gebeuren in volle bewustzijn omdat ik het nodig had te zien dat de narcist zijn masker zou laten vallen.