Wanneer jouw weekend er weer op zit en je bent vertrokken overvalt een enorme moeheid me. Ik val als een blok in slaap voor twee uur, diezelfde avond worstel ik met zoveel emoties en het gevoel van compleet leeggezogen zijn. Ik vraag me af of ik ooit bij dat rustigere gevoel ga komen.

En dan is het weer maandag, nog steeds enorm brak maar in de avond voel ik me plotseling een stuk lichter. Ik kan er geen oorzaak aan koppelen, het voelt gewoon zo. Ook de dag erna blijft dat gevoel grotendeels aanwezig en heel voorzichtig durf ik een klein beetje vertrouwen richting mijzelf uit te spreken dat ik weer wat dichter bij mijn eigen kern kom te staan.