Al eerder schreef ik over de vreemdsoortige dans die we bewegen. De laatste dagen lijk ik verlamd te raken door de beweging die oogt dat er niets is. Ik neem jouw patronen waar, ze zijn zo transparant dat ik af en toe echt niet begrijp hoe jij me aan kunt kijken om glashard te ontkennen…
Jaar: 2021
Boven de afgrond
Je omarmt de illusies
die jou verwarmen
presenteert ze als keuzes
om niets te verliezen.
Klem gezet
Er is een weten, een voelen, een herkennen van de signalen wanneer je hebt gebruikt. Jij blijft in volle ontkenning, ik ga de discussie niet meer aan. Het is een soort stilzwijgend vredesoffer geworden, de pijn is er niet minder om. Je houdt (nog steeds) zoveel mensen voor de gek. Laat hulpverleners in de waan…
Dofheid achter de glans
Je praat over je toekomst, je straalt een enthousiasme uit over je goede voornemens. Morgen ga je bellen, morgen ga je regelen. Je ogen stralen en ik kan alleen maar de dofheid zien die eronder schuil gaat. Ongetwijfeld meen je wat je zegt, voel jij dat je het meent. Ik herken het gebruik, wat je…
Vreemdsoortige dans
Je ogen vertellen een ander verhaal dan de woorden die je lippen verlaten. De donkerte en gejaagdheid in je bijna zwarte pupillen. Je schichtig wegkijken wanneer ik nuchter constateer dat je gebruikt hebt. Het is een vreemdsoortige beweging geworden die we regelmatig dansen. Jij weigert om eerlijk te zijn, of je het niet kunt of…
Gebroken
Vanavond vond ik een oud gedicht dat ik nog niet eerder geplaatst had, ik wilde er een achtergrond bij die mijn gevoel weergaf en dat resulteerde in dit kunstwerk. Een samenvoegsel van rechtenvrije afbeeldingen uit de database van Pixabay. Soms kies ik voor woorden, soms laat ik beelden liever spreken. De afbeelding verwoord voor mij…
Ingehouden adem
Het voelt alsof ik dagenlang, of eigenlijk wekenlang mijn adem aan het inhouden ben. Ik loop op mijn tenen en doe het voorkomen alsof ik stelliger loslaat. Het is wel degelijk zo dat ik stelliger ben geworden in loslaten, jouw problemen zijn de jouwe, je mag ze delen, je mag je frustraties erover uiten maar…
Zwaarte grijpt me
De zwaarte grijpt me, trekt me omlaag, gijzelt me.Net als jij me gijzelt, met aanwezig zijn zonder deel te nemen. Leunen zonder te geven.De zwaarte duwt me kopje onder. Ik hap naar adem, zoekend naar verse lucht.Ik speur de horizon naar een lichtpuntje, niets dan donkere wolken dat het zicht kleurt.De zwaarte verlamt me, ik…
Zwarte Golven
Je beweegt in boze golven
absorbeert ze
adoreert ze.
Vacuüm
In het vacuüm van tijdloosheid
spel ik tijd
tot een nieuwe dimensie.
Gebroken in het breken
Vorig jaar oktober knapte er iets in mij, de zoveelste leugen, de zoveelste belofte, de zoveelste teleurstelling maar vooral…de emotionele chantage die uitgespeeld werd was wat me brak.Er werd gedreigd, heel veel jaren kon ik woorden zien als hulzen die van mij afketste. Ze raakten me wel maar ze sloegen geen diepe wonden. Dit keer…
Reflectie
In een leven lang schrijven heb ik van tijd tot tijd gewerkt aan reflectie en het verkrijgen van (zelf)inzicht. Moeilijke en persoonlijke onderwerpen werden nooit geschuwd, ik durfde mij kwetsbaar op te stellen in mijn schrijfsels. Ik had er niet veel moeite mee mijn diepste gevoelens online te publiceren, er leefde een sterke overtuiging in…
