Deze dag had een paar prettige momenten, we hebben samen gelachen maar ook serieuze gesprekken gevoerd. Het voelde onwennig, ik betrapte mijzelf er op dat ik er niet op durfde te vertrouwen dat het goed bleef gaan. Zeker niet omdat ik zoveel ‘van jou voel’, ik zeg vaak grappend dat ik jouw energie voel, en dat jij in de mijne duikt. Dat maakt het regelmatig extra complex, maar wanneer het dan goed is dan voelt het bijna dubbel zo fijn. Dan voel ik jouw prettige energie én de mijne.

Ik vertelde je dat ik ook voelde dat je op een randje balanceert, je kunt zo ineens omslaan naar de andere kant. Je beaamde dit en deelde ineens open op een manier die ik niet vaak met je meemaak. Nu de opname datum eindelijk bekend is neemt de stress toe, die vloog een paar dagen geleden toen je gebeld werd zelfs even de pan uit. En nu voelt het als den soort stilte voor de storm, ik hoop dat de storm overdrijft. Dat hoop ik vooral voor jou, en ook een beetje voor mij :-)

Maar vandaag was een goede dag, en dat mag ook wel eens gezegd worden.